دسته‌بندی تکنولوژی
نویسنده مدیریت سایت
مدت زمان تخمینی مطالعه 17 دقیقه

مهر 15, 1405

محلول استاندارد چیست؟ بررسی انواع، کاربرد و روش تهیه محلول استاندارد

محلول استاندارد یکی از مهم ترین ابزارها در آزمایشگاه های شیمی، کنترل کیفیت، صنایع دارویی، غذایی، پتروشیمی، آب و فاضلاب و مراکز تحقیقاتی است. زمانی که قرار است غلظت یک ماده ناشناخته با دقت مشخص شود، نمی توان صرفا به یک محلول با غلظت تقریبی تکیه کرد. در این شرایط از محلولی استفاده می شود که غلظت آن با دقت مشخص و قابل اعتماد است و می تواند به عنوان مرجع برای اندازه گیری مورد استفاده قرار گیرد.

اگر برای شما این سوال مطرح شده که محلول استاندارد چیست، به زبان ساده می توان گفت محلول استاندارد محلولی است که مقدار یا غلظت ماده حل شده در آن با دقت مشخص شده است. این محلول می تواند مستقیما از یک ماده خالص و مناسب تهیه شود یا با استفاده از یک استاندارد اولیه، غلظت آن تعیین شود.

دقت محلول استاندارد فقط به وزن کردن ماده و رساندن آن به حجم مشخص محدود نمی شود. خلوص ماده، پایداری شیمیایی، دقت ترازو، دقت ظروف حجمی، کیفیت آب یا حلال، شرایط نگهداری و حتی نحوه انتقال ماده می توانند روی نتیجه نهایی تاثیر بگذارند.

در این مقاله، تعریف محلول استاندارد، انواع محلول های استاندارد، تفاوت استاندارد اولیه و ثانویه، روش تهیه محلول استاندارد، رقیق سازی، محاسبات و مهم ترین خطاهای هنگام محلول سازی را بررسی می کنیم.

بیشتر بدانید : تفاوت اسید سیتریک خشک و آبدار

محلول استاندارد چیست؟

محلول استاندارد یا Standard Solution محلولی با غلظت دقیق و مشخص است که برای انجام اندازه گیری های کمی و مقایسه نتایج آزمایشگاهی مورد استفاده قرار می گیرد. این محلول معمولا در تیتراسیون، کالیبراسیون تجهیزات، تهیه منحنی کالیبراسیون و تعیین غلظت مواد ناشناخته کاربرد دارد.

برای مثال، فرض کنید در یک آزمایشگاه لازم است غلظت یک نمونه اسیدی مشخص شود. اگر یک محلول بازی با غلظت دقیق در اختیار داشته باشیم، می توانیم مقدار مشخصی از آن را به نمونه اضافه کنیم و بر اساس حجم مصرف شده و واکنش شیمیایی، غلظت ماده مورد نظر را محاسبه کنیم.

بنابراین، ویژگی اصلی محلول استاندارد این است که غلظت آن مشخص و قابل اعتماد باشد.

البته باید بین یک محلول با غلظت اسمی و یک محلول استاندارد واقعی تفاوت قائل شد. برای مثال ممکن است روی کاغذ محاسبه کنیم که با حل کردن مقدار مشخصی از یک ماده در حجم معینی از حلال، محلول 0.1 مولار به دست می آید. اما اگر ماده مورد استفاده خلوص کافی نداشته باشد، رطوبت جذب کرده باشد یا حجم نهایی به صورت دقیق تنظیم نشده باشد، غلظت واقعی محلول با مقدار محاسبه شده تفاوت خواهد داشت.

به همین دلیل در کارهای دقیق آزمایشگاهی، نحوه تهیه و استاندارد کردن محلول اهمیت بسیار زیادی دارد.

محلول استاندارد چه کاربردی دارد؟

محلول های استاندارد در بسیاری از روش های تجزیه شیمیایی مورد استفاده قرار می گیرند. مهم ترین کاربرد آنها فراهم کردن یک مرجع با غلظت مشخص برای اندازه گیری کمی است.

استفاده در تیتراسیون

یکی از شناخته شده ترین کاربردهای محلول استاندارد، تیتراسیون است. در این روش، محلولی با غلظت مشخص به محلول حاوی ماده ناشناخته اضافه می شود تا واکنش به نقطه معینی برسد.

با مشخص بودن غلظت محلول استاندارد و حجم مصرف شده، می توان مقدار یا غلظت ماده موجود در نمونه را محاسبه کرد.

برای نمونه، محلول های استاندارد اسید یا باز در تیتراسیون های اسید و باز کاربرد گسترده ای دارند. همچنین در تیتراسیون های اکسایش و کاهش، کمپلکسومتری و برخی روش های رسوبی نیز از محلول های استاندارد استفاده می شود.

تهیه منحنی کالیبراسیون

در روش هایی مانند اسپکتروفتومتری، دستگاه رابطه بین پاسخ دستگاه و غلظت ماده را بررسی می کند. برای ایجاد این رابطه، چند محلول استاندارد با غلظت های مشخص تهیه می شود.

غلظت محلول های استاندارد در یک محور و پاسخ دستگاه در محور دیگر قرار می گیرد و منحنی یا خط کالیبراسیون ایجاد می شود. سپس پاسخ نمونه مجهول با این منحنی مقایسه شده و غلظت آن تعیین می شود.

کنترل کیفیت

در آزمایشگاه های کنترل کیفیت، نتایج باید قابل تکرار و قابل اعتماد باشند. استفاده از استانداردهای مناسب به آزمایشگاه کمک می کند عملکرد روش و تجهیزات خود را بررسی کند.

این موضوع در صنایع دارویی، غذایی، شیمیایی، آب و فاضلاب و بسیاری از صنایع تولیدی اهمیت ویژه ای دارد.

کالیبراسیون تجهیزات آزمایشگاهی

برخی تجهیزات آزمایشگاهی برای اندازه گیری دقیق به محلول های مرجع نیاز دارند. محلول های استاندارد می توانند برای بررسی و تنظیم عملکرد تجهیزات یا ایجاد نقاط مرجع مورد استفاده قرار گیرند.

نوع محلول مورد استفاده کاملا به دستگاه، روش آزمون و استاندارد مورد نظر بستگی دارد.

انواع محلول های استاندارد

به طور کلی، محلول های استاندارد را می توان از نظر نحوه تعیین غلظت به دو گروه اصلی تقسیم کرد:

محلول استاندارد اولیه
محلول استاندارد ثانویه

شناخت تفاوت این دو نوع محلول برای تهیه محلول های دقیق بسیار مهم است.

محلول استاندارد اولیه چیست؟

محلول استاندارد اولیه محلولی است که می توان غلظت آن را با استفاده از مقدار دقیق یک ماده مناسب و اندازه گیری دقیق حجم تهیه کرد.

برای تهیه چنین محلولی، ماده اولیه باید ویژگی هایی داشته باشد که امکان محاسبه دقیق مقدار واقعی ماده موجود در محلول را فراهم کند.

مهم ترین ویژگی های ماده مناسب برای استاندارد اولیه عبارتند از:

خلوص بسیار بالا
پایداری مناسب در شرایط نگهداری
عدم واکنش سریع با اجزای هوا
جذب نکردن رطوبت به میزان قابل توجه
ترکیب شیمیایی مشخص
جرم مولی مناسب
قابلیت حل شدن مناسب در حلال مورد استفاده
امکان خشک کردن و توزین دقیق

موادی مانند کربنات سدیم و پتاسیم هیدروژن فتالات یا KHP در برخی روش های تجزیه به عنوان مواد مناسب برای استاندارد اولیه شناخته می شوند.

در این نوع محلول، مقدار ماده با دقت توزین می شود و حجم نهایی نیز با استفاده از ظرف حجمی مناسب تعیین می شود. در نتیجه می توان غلظت را بر اساس مقدار واقعی ماده و حجم محلول محاسبه کرد.

محلول استاندارد ثانویه چیست؟

محلول استاندارد ثانویه محلولی است که غلظت دقیق آن مستقیما تنها از طریق وزن کردن ماده اولیه قابل اطمینان نیست و باید با استفاده از یک استاندارد معتبر تعیین شود.

در این حالت، محلول مورد نظر ابتدا با غلظت تقریبی تهیه می شود و سپس در برابر یک استاندارد اولیه استاندارد می شود.

برای مثال، برخی محلول های اسیدی یا بازی به دلیل ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خود نمی توانند مانند یک ماده استاندارد اولیه، صرفا با وزن کردن و حل کردن برای اندازه گیری های بسیار دقیق مورد استفاده قرار گیرند. بنابراین غلظت واقعی آنها با تیتراسیون و مقایسه با ماده استاندارد مشخص می شود.

تفاوت استاندارد اولیه و ثانویه

تفاوت اصلی این دو گروه در نحوه تعیین غلظت است.

ویژگی	استاندارد اولیه	استاندارد ثانویه
روش تعیین غلظت	بر اساس توزین دقیق ماده و حجم نهایی	با استاندارد کردن در برابر استاندارد اولیه
نیاز به استاندارد کردن	معمولا خیر	بله
خلوص ماده اولیه	بسیار بالا	بسته به روش تهیه
پایداری	باید بالا باشد	ممکن است نیاز به کنترل دوره ای داشته باشد
کاربرد	مرجع برای استاندارد کردن محلول ها	تیتراسیون و آنالیزهای کمی

در نتیجه، نمی توان صرفا بر اساس برچسب یک محلول یا مقدار محاسبه شده روی کاغذ، آن را استاندارد واقعی در نظر گرفت. روش تهیه و تایید غلظت نیز اهمیت دارد.

روش تهیه محلول استاندارد

روش تهیه محلول استاندارد به نوع ماده، غلظت مورد نظر، حجم نهایی و روش آنالیز بستگی دارد. با این حال، روند کلی تهیه یک محلول استاندارد از ماده جامد را می توان در چند مرحله خلاصه کرد.

1. تعیین غلظت و حجم مورد نیاز

قبل از شروع محلول سازی باید مشخص شود چه غلظتی و چه حجمی نیاز دارید.

برای بیان غلظت، بسته به نوع آزمایش می توان از مولاریته، نرمالیته، غلظت جرمی، درصد جرمی، درصد حجمی یا واحدهای دیگری مانند میلی گرم بر لیتر استفاده کرد.

اگر غلظت بر اساس مولاریته باشد، رابطه اصلی به صورت زیر است:

M = n / V

در این رابطه:

M مولاریته محلول است.
n تعداد مول های ماده حل شده است.
V حجم محلول بر حسب لیتر است.

تعداد مول نیز از رابطه زیر محاسبه می شود:

n = m / MW

در این رابطه m جرم ماده و MW جرم مولی آن است.

بنابراین برای تهیه محلول با مولاریته مشخص می توان از رابطه زیر استفاده کرد:

m = M × V × MW

البته در صورتی که ماده خلوص صد درصد نداشته باشد، مقدار وزن شده باید بر اساس درصد خلوص اصلاح شود.

2. انتخاب ماده مناسب

ماده اولیه باید متناسب با هدف آزمایش انتخاب شود. اگر هدف تهیه یک استاندارد اولیه است، استفاده از ماده ای با خلوص، پایداری و ویژگی های مناسب ضروری است.

همچنین باید مشخص شود ماده مورد نظر به صورت بدون آب، هیدراته یا با ترکیب دیگری عرضه شده است. تفاوت در فرمول شیمیایی می تواند جرم مولی و در نتیجه مقدار مورد نیاز برای محلول سازی را تغییر دهد.

3. توزین دقیق ماده

ماده مورد نظر باید با ترازوی مناسب و با دقت مورد نیاز آزمایش وزن شود.

تمیزی ظرف توزین، خشک بودن آن، کالیبراسیون ترازو و جلوگیری از جذب رطوبت یا آلودگی ماده اهمیت زیادی دارد.

در مواد حساس به رطوبت، تماس طولانی با محیط می تواند جرم اندازه گیری شده را تغییر دهد و در نتیجه غلظت واقعی محلول با مقدار محاسبه شده متفاوت شود.

4. حل کردن ماده

ماده وزن شده معمولا ابتدا در مقدار مناسبی از حلال حل می شود.

در این مرحله نباید از ابتدا کل حجم نهایی حلال اضافه شود. معمولا ماده در حجم کمتری از حلال حل می شود و پس از انتقال کامل به بالن حجمی، حجم نهایی تنظیم می شود.

اگر ماده به راحتی حل نمی شود، می توان از همزدن مناسب یا روش های آزمایشگاهی مجاز برای تسریع انحلال استفاده کرد.

5. انتقال به بالن حجمی

پس از حل شدن کامل ماده، محلول به بالن حجمی با حجم مناسب منتقل می شود.

اگر ماده ابتدا در بشر حل شده باشد، باید دیواره ظرف و ابزار مورد استفاده نیز در صورت نیاز با مقدار مناسبی از حلال شستشو داده شود تا انتقال کمی ماده انجام شود.

این مرحله در آزمایش های دقیق اهمیت زیادی دارد، زیرا باقی ماندن بخشی از ماده در ظرف اولیه باعث کاهش مقدار واقعی ماده موجود در محلول می شود.

6. رساندن محلول به حجم نهایی

پس از انتقال محلول به بالن حجمی، حلال تا نزدیکی خط نشانه اضافه می شود.

در مرحله پایانی باید با دقت بیشتری حجم را تنظیم کرد تا سطح محلول دقیقا با علامت روی بالن مطابقت داشته باشد.

برای محلول سازی دقیق، استفاده از بالن حجمی مناسب نسبت به ظروفی مانند بشر یا استوانه مدرج دقت بیشتری فراهم می کند.

7. همگن کردن محلول

پس از رساندن محلول به حجم نهایی، در بالن بسته می شود و محلول به شکل مناسب مخلوط می شود تا غلظت در تمام قسمت های آن یکنواخت باشد.

پس از همگن شدن، محلول باید در ظرف مناسب و با برچسب کامل نگهداری شود.

روش تهیه محلول استاندارد از محلول مادر

همیشه لازم نیست محلول استاندارد مورد نیاز مستقیما از ماده جامد تهیه شود. در بسیاری از آزمایشگاه ها ابتدا یک محلول مادر با غلظت بالاتر تهیه می شود و سپس محلول های مورد نیاز از طریق رقیق سازی به دست می آیند.

رابطه متداول برای رقیق سازی به شکل زیر است:

C1V1 = C2V2

در این رابطه:

C1 غلظت محلول مادر است.
V1 حجم مورد نیاز از محلول مادر است.
C2 غلظت محلول نهایی است.
V2 حجم نهایی محلول است.

برای مثال، اگر محلول مادر غلظت 1 مولار داشته باشد و بخواهیم 100 میلی لیتر محلول 0.1 مولار تهیه کنیم:

V1 = C2 × V2 / C1

بنابراین:

V1 = 0.1 × 100 / 1 = 10 میلی لیتر

در این شرایط باید 10 میلی لیتر از محلول مادر برداشته شود و پس از انتقال به بالن حجمی 100 میلی لیتری، با حلال تا حجم نهایی رسانده شود.

نکته مهم این است که در رقیق سازی، حجم مشخصی از محلول مادر برداشته می شود و سپس با حلال به حجم نهایی می رسد. اضافه کردن مقدار مشخصی آب به حجم مشخصی از محلول مادر لزوما روش دقیق محلول سازی نیست.

محلول استاندارد مادر چیست؟

محلول استاندارد مادر یا Stock Solution محلولی با غلظت مشخص و معمولا بالاتر است که برای تهیه چند محلول با غلظت های پایین تر استفاده می شود.

این روش به ویژه در آزمایش هایی که نیاز به چند غلظت مختلف دارند کاربرد زیادی دارد.

برای مثال در تهیه منحنی کالیبراسیون ممکن است ابتدا یک محلول مادر تهیه شود و سپس با رقیق سازی، چند محلول استاندارد با غلظت های مختلف ایجاد شود.

مزیت استفاده از محلول مادر این است که می توان چند غلظت مختلف را با محاسبات کنترل شده و از یک مرجع مشخص تهیه کرد.

چه عواملی روی دقت محلول استاندارد تاثیر می گذارند؟

دقت یک محلول استاندارد فقط به محاسبات ریاضی وابسته نیست. چند عامل می توانند باعث ایجاد خطا شوند.

خلوص ماده اولیه

اگر ماده اولیه خلوص کافی نداشته باشد، جرم اندازه گیری شده برابر با مقدار واقعی ماده مورد نظر نخواهد بود.

برای مثال اگر ماده ای دارای ناخالصی باشد و تمام جرم آن در محاسبات به عنوان ماده خالص در نظر گرفته شود، غلظت واقعی محلول با غلظت محاسبه شده متفاوت خواهد بود.

رطوبت

برخی مواد رطوبت محیط را جذب می کنند. اگر چنین ماده ای بدون آماده سازی و شرایط مناسب وزن شود، مقدار آب جذب شده نیز بخشی از جرم اندازه گیری شده خواهد بود.

این موضوع می تواند در تهیه استانداردهای دقیق خطای قابل توجهی ایجاد کند.

دقت ترازو

برای تهیه محلول های دقیق، ترازو باید متناسب با مقدار ماده و دقت مورد نیاز انتخاب شود. خطا در جرم اولیه مستقیما روی غلظت محاسبه شده تاثیر می گذارد.

دقت ظروف حجمی

استفاده از ظرف نامناسب می تواند باعث خطای حجم شود. برای محلول سازی دقیق باید از ظروف حجمی مناسب و سالم استفاده شود.

دمای محلول

حجم مایعات با دما تغییر می کند. در کارهای دقیق آزمایشگاهی، دمای کار و شرایط تعریف شده برای حجم سنجی باید مورد توجه قرار گیرد.

آلودگی

ورود ماده دیگری به محلول، استفاده از ظروف آلوده یا شستشوی ناقص می تواند ترکیب محلول را تغییر دهد.

به همین دلیل تمیزی ظروف و ابزار آزمایشگاهی بخش مهمی از محلول سازی است.

چگونه محلول استاندارد را نگهداری کنیم؟

شرایط نگهداری محلول استاندارد به ماهیت ماده و حلال آن بستگی دارد و نمی توان برای همه محلول ها یک دستور ثابت ارائه کرد.

با این حال، روی ظرف محلول باید اطلاعات لازم مانند نام ماده، غلظت، تاریخ تهیه، تاریخ انقضا یا زمان بازبینی، شرایط نگهداری و در صورت نیاز نام تهیه کننده ثبت شود.

برخی محلول ها نسبت به نور، دما، اکسیژن هوا یا آلودگی میکروبی حساس هستند. در چنین شرایطی ممکن است استفاده از ظرف مناسب، نگهداری دور از نور یا کنترل دما ضروری باشد.

همچنین محلول های استانداردی که با گذشت زمان دچار تغییر غلظت می شوند، ممکن است نیاز به استاندارد کردن مجدد داشته باشند.

اشتباهات رایج در تهیه محلول استاندارد

چند خطای ساده می توانند باعث شوند محلول نهایی غلظت مورد انتظار را نداشته باشد.

استفاده از ماده نامناسب برای استاندارد اولیه

هر ماده خالصی لزوما ماده مناسب برای تهیه استاندارد اولیه نیست. پایداری، جذب رطوبت، واکنش با هوا و خلوص ماده باید بررسی شود.

رساندن محلول به حجم قبل از کامل شدن انحلال

اگر ماده هنوز کاملا حل نشده باشد و حجم نهایی تنظیم شود، پس از ادامه انحلال ممکن است شرایط محلول تغییر کند.

استفاده از بشر به جای بالن حجمی

بشر برای نگهداری یا حل کردن ماده مناسب است اما برای تنظیم دقیق حجم نهایی، بالن حجمی انتخاب مناسب تری است.

بی توجهی به خلوص ماده

اگر ماده دارای خلوص مشخصی کمتر از 100 درصد باشد، مقدار مورد نیاز باید بر اساس خلوص واقعی محاسبه شود.

انتقال ناقص ماده

باقی ماندن بخشی از ماده در ظرف اولیه می تواند مقدار ماده منتقل شده به بالن را کاهش دهد.

بی توجهی به برچسب گذاری

حتی یک محلول با دقت بالا، اگر مشخصات آن ثبت نشده باشد، در استفاده های بعدی ارزش عملی خود را تا حد زیادی از دست می دهد.

محلول استاندارد در چه آزمایش هایی استفاده می شود؟

کاربرد محلول های استاندارد محدود به یک روش آزمایشگاهی نیست. از این محلول ها در طیف گسترده ای از آنالیزها استفاده می شود.

برخی از مهم ترین موارد عبارتند از:

تیتراسیون اسید و باز
تیتراسیون اکسایش و کاهش
تیتراسیون کمپلکسومتری
برخی روش های رسوب سنجی
اسپکتروفتومتری
آنالیز آب و فاضلاب
کنترل کیفیت مواد اولیه
کنترل کیفیت محصولات صنعتی
آزمایش های دارویی
آزمایش های صنایع غذایی
تحقیقات دانشگاهی
تهیه منحنی کالیبراسیون
کنترل عملکرد روش های اندازه گیری

برای هر یک از این کاربردها باید استاندارد متناسب با روش آزمون، ماده مورد اندازه گیری و محدوده غلظتی انتخاب شود.

خرید محلول استاندارد آماده یا تهیه در آزمایشگاه؟

در برخی آزمایشگاه ها تهیه محلول استاندارد در محل امکان پذیر است، اما در بعضی کاربردها خرید محلول استاندارد آماده انتخاب مطمئن تری محسوب می شود.

محلول های آماده می توانند دارای غلظت مشخص، اطلاعات مربوط به تولید، تاریخ انقضا، شرایط نگهداری و مشخصات فنی باشند. این موضوع برای آزمایشگاه هایی که به تکرارپذیری و کنترل کیفیت اهمیت زیادی می دهند، مزیت مهمی است.

از طرف دیگر، تهیه محلول در آزمایشگاه زمانی منطقی است که ماده اولیه مناسب، تجهیزات دقیق، نیروی متخصص و روش کنترل غلظت در دسترس باشد.

بنابراین انتخاب بین تهیه داخلی و خرید محلول آماده باید بر اساس دقت مورد نیاز، نوع آزمون، حجم مصرف، پایداری محلول و امکانات آزمایشگاه انجام شود.

برای بررسی و مقایسه قیمت مواد شیمیایی نیز باید علاوه بر قیمت اولیه، خلوص، گرید، برند، حجم بسته بندی، مشخصات فنی و شرایط نگهداری محصول را در نظر گرفت.

هنگام خرید محلول استاندارد به چه نکاتی توجه کنیم؟

اگر تصمیم دارید محلول استاندارد آماده خریداری کنید، تنها توجه به نام ماده و غلظت کافی نیست.

پیش از خرید بهتر است موارد زیر بررسی شود:

نام دقیق ماده
فرمول شیمیایی
غلظت
واحد غلظت
گرید محصول
خلوص یا مشخصات کیفی
حجم بسته بندی
تاریخ تولید
تاریخ انقضا
شرایط نگهداری
اطلاعات مربوط به تولید کننده
برگه مشخصات فنی در صورت نیاز
برگه ایمنی در صورت نیاز
سازگاری محصول با روش آزمایش

این موارد به ویژه زمانی اهمیت پیدا می کنند که محلول برای آزمون های حساس، کنترل کیفیت یا تحقیقات دقیق استفاده شود.

تفاوت محلول استاندارد با محلول معمولی چیست؟

هر محلولی که غلظت آن محاسبه شده باشد لزوما به معنای دقیق کلمه یک محلول استاندارد تایید شده نیست.

در محلول استاندارد، غلظت باید به اندازه کافی دقیق و قابل اعتماد باشد و روش تهیه یا استاندارد کردن آن باید مشخص باشد.

برای مثال اگر مقداری نمک را به صورت تقریبی در آب حل کنیم، یک محلول داریم که می توان غلظت تقریبی آن را محاسبه کرد. اما اگر همان ماده با خلوص مناسب، جرم دقیق و ظرف حجمی استاندارد استفاده شود و تمام مراحل محلول سازی کنترل شوند، می توان به غلظت دقیق تری دست پیدا کرد.

بنابراین دقت و قابلیت اعتماد غلظت تفاوت اصلی محلول استاندارد با یک محلول معمولی است.

جمع بندی

محلول استاندارد محلولی با غلظت مشخص و قابل اعتماد است که برای اندازه گیری های کمی، تیتراسیون، کالیبراسیون، کنترل کیفیت و تهیه منحنی های استاندارد مورد استفاده قرار می گیرد.

انواع محلول های استاندارد را می توان به دو گروه اصلی استاندارد اولیه و استاندارد ثانویه تقسیم کرد. استاندارد اولیه با استفاده از ماده ای با خلوص و پایداری مناسب تهیه می شود و غلظت آن از طریق اندازه گیری دقیق جرم و حجم قابل محاسبه است. استاندارد ثانویه معمولا ابتدا با غلظت تقریبی تهیه شده و سپس در برابر یک استاندارد اولیه تعیین غلظت می شود.

در روش تهیه محلول استاندارد باید عواملی مانند خلوص ماده، جرم مولی، مقدار دقیق ماده، حجم نهایی، دقت ترازو، کیفیت ظروف حجمی، دمای محیط، کیفیت حلال و شرایط نگهداری کنترل شوند. کوچک ترین خطا در هر یک از این مراحل می تواند روی نتیجه نهایی آزمایش تاثیر بگذارد.

در آزمایشگاه هایی که دقت و تکرارپذیری اهمیت دارد، انتخاب ماده شیمیایی مناسب و استفاده از محصولات دارای مشخصات فنی معتبر، بخش مهمی از فرایند کنترل کیفیت است.

تامین مواد شیمیایی و محصولات آزمایشگاهی از ارج شیمی

ارج شیمی گستران از سال ۱۳۹۲ با هدف تامین و توزیع مواد شیمیایی صنعتی و آزمایشگاهی فعالیت خود را آغاز کرده است. تعهد به کیفیت، تامین مطمئن، اصالت کالا و رضایت مشتری، از مهم ترین اصول این مجموعه در ارائه خدمات به صنایع و مراکز تحقیقاتی است.

اگر برای آزمایشگاه یا مجموعه صنعتی خود به مواد شیمیایی و محصولات مورد نیاز برای انجام آزمایش ها، کنترل کیفیت و فرایندهای تحقیقاتی نیاز دارید، انتخاب محصول متناسب با گرید، خلوص، کاربرد و مشخصات فنی اهمیت زیادی دارد. کارشناسان ارج شیمی می توانند در انتخاب محصول مناسب بر اساس نیاز مصرفی و مشخصات مورد نظر شما راهنمایی لازم را ارائه کنند.

حهت خرید و استعلام قیمت مواد شیمیایی کلیک کنید.

نظرات کاربران

لغو پاسخ

دیدگاه شما

نام شما

ایمیل شما

وبسایت شما

0 محصول

مشاهده سبد خرید

هیچ محصولی در سبد خرید نیست

ورود با پیامک
ورود با رمز عبور

رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟

هیچ محصولی در سبد خرید نیست

هیچ محصولی در سبد خرید نیست

محلول استاندارد چیست؟ بررسی انواع، کاربرد و روش تهیه محلول استاندارد